تو ای تنها تر از تنها به دنبال تو میگردم تو ای پیدا و نا پیدا به دنبال تو میگردم رها از عالم خاکی به دور از هر چه ناپاکی و همچون عاشقی شیدا به دنبال تو میگردم من آن مجنون صحرا گرد تنها در بیابانم که حتی در بیابانها به دنبال تو میگردم تو را میجویمای زیباترین گلواژه هستی تو ای عالمترین معنا به دنبال تو میگردم تو را در قلب انسانهای عاشق پیشه معصوم و در هرجای این دنیا به دنبال تو میگردم و هر جایی که ردی از قدمهای تو میبینم سری هم میزنم آن جا به دنبال تو میگردم و گاهی هم خودم را بیسبب گم میکنم آقا ز بس پیدر پی از هرجا به دنبال تو میگردم

اشک یتیمای عمه بیا تا که غریبانه بگرییم رو از وطن و خانه، به ویرانه بگرییمپژمرد گل روی تو از تابش خورشید در سایه نشینیم و به جانانه بگرییملبریز شرای عمه دگر کاسه صبرم بر حال تو و این دل ویرانه بگرییمنومید ز دیدار پدر گشته دل من بنشین به کنارم، پریشانه بگرییمگردیم چو پروانه به گرد سر معشوق چون شمع در این گوشه کاشانه بگرییماین عقده مرا می کشد ای عمه پیش نظر مردم بیگانه بگرییم

دختر شاه تشنگان سلام بر سرای تو * بوی حسین می دهد مرقد باصفای تورقیه سه ساله ای قرین و حزن و ناله ای * شهیده خرابه ای تمامِ جان فدای توزخواب خود بگو مرا چه خواب دیدی و که را * که بابت آمد از سفر طبیب دردهای تو؟چو جانگداز ناله ات برون شد از خرابه ات * به سر دویدنی به پا حسین با وفای توبگو ببینم ای گُلَم که بابت آمد از سفر؟ * از آن زبان پُر شکر شنید قصّه های توچه راز دل بگفتی و ز رنجهای این سفر * ز غربت و اسیری و تمام غُصّه های توبضرب تازیانه ای تو از شتر فتاده ای * تمام کوه و دشت و برّ شنیده ناله های توز خاطرات عشق گو که عمّه از برای تو * ز مهر و عشق بابِ تو کشید خار پای توعزیز دل بگو مرا که روی نیلیت چه شد * تن کبود و زخم دل بمیرم از برای توتو دخت نازدانه حسینی و چو لاله ای * چو غنچه نا شکفته ای فدای آن صفای توسَرِ حسینِ چون قمر گرفتیش تو در بغل * رسید موسم وصال و جنّت الّقای توزدی چو بوسه بر لبش لبان تشنه سیر شد * زبعد چوب خیزران رسید آن شفای توچو در بغل گرفتیش زهوش رفتی آن زمان * چو بلبلی زوصل گُل خموش شد صدای توچنانکه جان عاریت به صاحبش سپردی و * فلک به گریه آمد و خلیل در عزای تورق